Sabine Zwaan — “De Uitzondering”

Vandaag openen we de Kabook Kerstspecial met een sfeervol kerstverhaal van Sabine Zwaan.

Haar schrijfstijl, warm, menselijk en met een vleugje humor, maakt haar de perfecte auteur om deze 7-daagse kersteditie mee te beginnen.

✨ Over Sabine Zwaan

Sabine Zwaan werkt fulltime als basisschoolleerkracht in Utrecht. Ze deelt haar huis met twee katten, luistert graag naar Taylor Swift en is altijd creatief bezig. Hoewel ze zichzelf sportief noemt, ligt ze het liefst ’s avonds vroeg in bed te schrijven, met Netflix of Disney+ op de achtergrond.

💫 Kerstspecial Kick-off

Sabine opent deze editie met een sprankelend kerstverhaal vol liefde, verwarring, vriendschap — en een klein wonder op een stille winteravond.

👉 Lees hieronder het kerstverhaal van Sabine Zwaan:

DE UITZONDERING

Sabine Zwaan

OUDEJAARSAVOND

O, shit! Gebeurt dit echt?
Ik kijk de man die voor me staat recht in de ogen. Door de flitsende feestlampen veranderen zijn felblauwe ogen steeds van kleur. Het bezorgt me kippenvel. Of komt het door de woorden die hij zojuist uitsprak?

Tijd om verbaal te reageren heb ik niet, want om me heen begint iedereen af te tellen.
‘Tien, negen, acht.’

Ik twijfel aan mezelf. Mag ik deze vlinders in mijn buik wel voelen?

‘Zeven, zes, vijf.’ Hij legt zijn hand op mijn middel en trekt me dichter naar zich toe.

Ik wil dit zó graag!

‘Vier, drie, twee.’ Hij glimlacht en buigt zich voorover.

‘Eén,’ fluister ik. Niemand die het hoort door de muziek, het vuurwerk en de feestkreten. Maar dat maakt niets uit. Ik buig ook naar voren en kus hem.

KERSTAVOND

‘Stille nacht, heilige nacht.’ Zachtjes neurie ik mee met de kerstklassieker, terwijl ik glinsterende ballen in de boom hang. De witte piek schuif ik als laatste op zijn plaats. Na een tevreden blik steek ik de kaarsen aan.

Met een dampende kop thee plof ik op de bank en trek het dekentje over me heen. Buiten dwarrelen dikke vlokken naar beneden. In theorie is dit de perfecte avond. En toch… is dat het ook weer niet.

EERSTE KERSTDAG

Mam zou mam niet zijn als ze niet álles uit de kast haalt om van kerst iets magisch te maken: overvolle schalen, reusachtige cadeaus en spelletjes die veel gelach veroorzaken.

Alles is fantastisch tot het fotosessie-moment aanbreekt — een nogal pijnlijke traditie voor vrijgezellen. Mijn broer poseert met zijn vriendin voor de kerstboom, mijn zus met haar man en hun kinderen.

Bij de algemene groepsfoto lach ik alsof ik de tijd van mijn leven heb, maar dat is niet zo. Elk jaar krijg ik weer hetzelfde eenzame gevoel. Daarom slaat mijn hart een tel over als ik een appje krijg van mijn beste vriend. Het zijn drie woorden die me hard raken:

Het is uit.

TWEEDE KERSTDAG

Mijn oorspronkelijke plan was om vandaag Home Alone te kijken. Maar na het bericht van gisteravond moet ik mijn plannen wijzigen. Ik spreek af met Tobias, een van mijn beste vrienden. Na weer een fikse ruzie heeft hij het uitgemaakt met zijn vriendin.

We zitten in ons vaste café, bestellen onze gebruikelijke drankjes terwijl hij moppert over zijn ex, die hem beschuldigde van ‘verliefd zijn op een ander’.

‘Belachelijk.’ Ik ken Tobias al bijna twintig jaar en ik wéét dat er geen andere vrouw in zijn leven is. Dus tik ik mijn glas tegen het zijne en zeg luid: ‘Lisa kan de kolere krijgen. Ze is gek dat ze jou laat gaan!’

En ik meen elk woord. Tobias is niet alleen mega knap, maar heeft ook nog eens een speelse, vrolijke persoonlijkheid. Hij is de droom voor elke vrouw.

‘Inderdaad,’ grijnst hij. ‘Ik ben zo ontiegelijk blij dat ik altijd op jou aankan. Dank je, Yana, je bent de beste.’

Ik glimlach, wetend dat hij het vriendschappelijk bedoelt. Maar toch steekt het — want ik ben de uitzondering op zijn type: de vrouw die hij nooit wil verliezen, maar ook nooit zal kiezen.

27 DECEMBER

Op ‘derde’ kerstdag spreek ik af met Ava, mijn beste vriendin. Ik vertel haar over Tobias’ asociale ex die hem onterecht beschuldigt van mentaal vreemdgaan.

‘Ze is gek! Tobias heeft alleen mannelijke vrienden,’ snuif ik woest. Op mij na, maar dat telt niet. Ik ben… de uitzondering.

‘Als jij het zegt,’ grijnst Ava. Ze graait in haar tas en schuift me een verfrommeld A4’tje toe. ‘Toch gek dat zijn vorige drie vriendinnen hetzelfde zeiden.’
Als ik niet reageer, gaat ze verder: ‘Misschien kun je hem hiermee opvrolijken. Ik denk dat hij wel wat afleiding kan gebruiken.’

Ik bekijk het papiertje: een uitnodiging voor een oud-en-nieuw-feest.

Zo nonchalant mogelijk vouw ik het op en stop het in mijn tas. ‘Misschien,’ zeg ik. Maar zodra ik thuiskom, stuur ik Tobias een bericht.

28 DECEMBER

Tobias zegt volmondig ja. En dat voelt verdomd goed.

Ik dans door de kamer en zing mee met Mariah Carey.
Dit kan weleens de beste oud-en-nieuw ooit worden!
Met die gedachte app ik terug… en hij appt mij terug… en ik weer hem… tot het heel laat is.

29 DECEMBER

Ik sta in een pashokje in een zilveren jurkje. Ava stond erop dat ik het zou passen — en eerlijk is eerlijk: het staat me goed. Maar ik twijfel.

‘Ik weet het niet,’ zeg ik. ‘Het is Tobias. Dit is geen date. Is het niet gek dat ik in zo’n jurkje verschijn?’

Ava rolt met haar ogen. ‘Yana, je bent gek. Tobias gaat dit jurkje geweldig vinden. Je koopt het gewoon!’

30 DECEMBER

Ik ken Tobias al bijna twintig jaar, maar we praten nu meer dan ooit. En als zijn naam op mijn scherm verschijnt, kan ik niets anders dan glimlachen.
Ik voel me momenteel bijzonder.

Na een hele dag appen eindig ik met: Heb zin in morgen. X
Hij leest het meteen en stuurt terug: Ik ook, gevolgd door een hartjes-smiley.

Dat ene icoontje zorgt voor een rilling door mijn hele lijf.

OUDEJAARSAVOND

Om klokslag zeven staat Tobias op de stoep. In zijn donkere spijkerbroek en witte winterjas overtreft hij zelfs mijn mooiste herinnering.
‘Je ziet er prachtig uit,’ zegt hij.

‘Jij ook,’ reageer ik met gloeiende wangen.

Samen fietsen we door de sneeuw naar het feest.
We halen drankjes, kletsen non-stop, dansen, lachen — vergeten alles om ons heen. Het voelt zó goed, zó vertrouwd.

Als hij zijn armen om me heen slaat om me af te schermen van een groepje kerels, slaat mijn hart op hol. Wanneer zijn handen vervolgens op mijn heupen rusten, ril ik.

De avond voelt magisch. Ik weet zeker dat ik bij hem wil zijn — niet als vriendin, maar als zijn vriendin.

Ik wil weten waar ik aan toe ben voor de klok twaalf slaat.

Ik buig naar hem toe en schreeuw boven de muziek uit: ‘Waarom beschuldigt elke vriendin jou ervan dat je gevoelens hebt voor een ander?’

Tobias haalt zijn schouders op. ‘Geen idee.’

‘Onzin. Meerdere vriendinnen zeiden het. Dus zeg het maar.’

‘Misschien omdat het waar is.’
Zijn ogen ontmoeten de mijne, en iets in mij valt op zijn plek.
Hij is verliefd op míj. En ook ik kan mijn gevoelens niet langer ontkennen.

Het aftellen begint.

Ik voel zijn handen op mijn heupen. Hij trekt me naar zich toe.
De vlinders in mijn buik lijken eruit te willen vliegen.

‘Eén,’ fluister ik en buig naar voren.
Hij doet hetzelfde.

De kus die volgt zegt genoeg:

Dit verandert alles.

🎄 Over de Kabook Kerstspecial 2025

Van 15 t/m 21 december publiceren we elke dag een nieuw, exclusief kerstverhaal van één van onze Kabook-auteurs. Op 22 december verschijnt de complete kerstbundel als kerstcadeau voor al onze lezers.

👉 Morgen: kerstverhaal van Ingrid Leungen